Şefkatli Eğitmen Olmak İçin-30.Hafta

Kendi varlığımı en çok bir başkasının hayatına katkıda bulunduğumda duyumsuyorum. Ötekinin gözünde gördüğüm ışıltıda payım varsa benim de kalbimin pası siliniyor. Bu halim çok küçük yaşlarımdan beri hiç değişmedi. Henüz okula gitmezken tahta kaşıklardan yaptığım kuklalarla eve misafirliğe gelenlerin çocuklarını saatlerce eğlendirdiğimi ve bu eğlencenin her anını hayretle kutladığımı hatırlıyorum. Bağlantıya geçtiğimiz herkes bize farklı bir ayna tutuyor, bu farklı aynalarda birlikte büyüme gelişmemizi gördükçe yeni deneyler için cesaret ve güç buluyoruz.

Öğretmenlik mesleği vermenin en bol olduğu alanlardan biri olduğundan çok şanslıyız. Dalıp da bu şansı sadece kendimize saklama gafletinde bulunmayalım yeter ki. Çocuklarımızın da verecek o kadar çok aklı, fikri, şakası, şarkısı, yolu yordamı var ki… Bazen bırakın sizin vermeleriniz sadece öğrencilerinizin katkı koymalarına alan yaratmaktan ibaret olsun. Herkes biricik, hayat hepimize verme imkanı tanıyacak kadar bereketli.

30. Hafta

Hepimiz doğal vericileriz. Gençler de buna dahil.

Katkıda bulunmak öğrencilerimizin en temel ihtiyaçlarından biridir. Sınıfınızdaki öğrenciler size, diğer öğrencilere ve sınıfın işleyişine nasıl katkıda bulunuyor?

Önyazı ve Çeviri :Bediz Gürel

Kaynak:http://www.nonviolentcommunication.com/publisher/publisher.htm