BBOMÖK’16 Öğretmen Destek Programı Güncesi/3.Gün: Çocuk Hakları Modülü

 3 Şubat 2016 – 3. gün:

BBOMÖK üçüncü günü, ikinci gün sonunda yapılan grup çalışmalarının sunumlarıyla başladı.

IMG_03871.Grup
İlk grup kısa bir canlandırmayla güne hareketli bir giriş yaptı. Bu kısa canlandırmada şirkette çalışan zengin bir adam ve psikolog olan karısının, performanslarına kahkahalarla gülündü. Kadın hamiledir ve heyecanla bu haberi kocasına vermek ister. Adam şimdiden erkek çocukları olacağından emindir. Sürekli özel okula göndereceklerini, bir çok dil öğreneceğini anlatır. Hangi okullara gideceğine, nerede master yapacağına kadar karar verir. Kadın ise alternatif bir okula göndermek istediğini, demokratik okullarda büyümesini istediğini, yeşille iç içe, farklılıkları barındıran bir okulda okuması gerektiğini savunur. Bunun sonucunda ortaya komik ama bir o kadar da gerçek bir canlandırma çıkar :
– Çocuğumuzun test çözmesi gerek. O okullara binlerce lira vereceğiz. Daha iyi okullar kazanacak. Şirketimde çalışacak. Benden bile yükseklere gelecek.
– Hayır, çocuğumuz doğayla iç içe olmalı, alternatif eğitim almalı.
– Peki oradan çıkınca çocuk garson mu olacak, süt mü sağacak, nasıl para kazanacak?
– Önemli olan çocuğun mutlu olması kocacım, bak biz bu konuda çalışmalar sürdürüyoruz. Dernekle çalışmalar yürütüyoruz. Anlatayım sana, dinle beni..
Diyaloglarının bitiminde çizdikleri posteri paylaştılar. Okulun yanında büyük bir orman, ekim-dikim alanları, paylaşım alanları, güneş panelleri var. Eğitim programı üzerine çalışılıyor ve her çocuk kendi programını yürütüyor. Okul meclisi toplantıları var. Kontenjanın 160 çocuk olduğu bir IMG_0383 (1)ilköğretim okulu. Atölyelerde bir araya geliniyor ve farklı öğrenme ortamları oluşturuluyor. Sınıf yapıları koni şeklinde. Silindir dörde bölünüyor ve çocuklar orada toplanıyor. Finansal araştırmasını henüz yapmamışlar. Son yorumları ise şöyleydi : “Bir okul tasarlamak o kadar zor ki, bu 6 kişiyi bir yere kapatıp 1 yıl çalıştırsanız da ortaya mükemmel bir şey çıkmaz. Çünkü üzerine düşündükçe derinleşiyoruz. Daha çok fikir buluyoruz. Gerçekten çok zordu ve bir yerden sonra düşünmeyi bıraktık”

2.Grup
Kolezyum modelli, 100 kişi kapasiteli, 3-12 yaşı kapsayan, Milli Eğitim’ e bağlı olmayan bir okul tasarlayan ikinci grubun okulu, Hopa’da. Okulun etrafında oraya ait bitkiler var. Sınıflarda ve okulda yaşlı ağaçlardan üretilmiş ahşap kullanılmış. Sınıfların içeriye, avluya açılan kapıları var. Her kapı, aynı avluya çıkıyor. Bu açıdan mimarisiyle öne çıkıyor. Okulun bir spor salonu ve kütüphanesi var. Çok yağmur alan bir okul olduğu için yağmur suyu biriktirme sistemi kurulmuş. Bu okulda, atölye sistemi uygulanıyor. Bu aşamada, ailelerden de destek alınıyor. Çevrede yaşayan kişiler bazı zamanlar çocuklara destek vermeye çalışıyor. Grup üyeleri, maddi konularda çok sıkıntı yaşadıklarını anlattılar. Ürettikleri ürünleri şu an kendileri tüketiyor fakat ilerleyen zamanlarda diğer okullarla da paylaşmak isteniyor. Takas yoluyla geçinmek isteniyor. Hayvancılık için de okulda bir yer ayırmışlar. Mutfakta, temizlik işlerinde ve bostan işlerinde de ebeveynler aktifler. Okul meclisinin toplanması için orta alanda herkes birleşiyor. Şu an çocukların disiplinler arası yakın kazanımlarının çalışmaları sürdürülüyor.
Temel amaç, çocukların bir zanaat öğrenmesi. Önemli olanın; öğretmenlerin kendilerini yetiştirmesi olduğu için, eğitimlerini BBOM Öğretmen Köyü’ nde alıyorlar. Onlarla çalışmalar yürütmeyi amaçlıyorlar. Bu okulların; bulundukları coğrafyaya göre şekillenebileceği, ham malzemenin değişebileceği anlatıldı. Hopa’daki okulda, oranın çevresinde konuşulan diller de eğitim programına alınmışken; farklı şehirlerde buna göre yeni uygulamalar yapılabilirmiş. Okullar bölgesel ihtiyaçlara göre şekilleniyor. Grup üyeleri, katılımcılardan gelen; MEB’e bağlı olmama durumu sorularını, çok da önemli olmadığını; önemli olanın çocuğun geçirdiği vakit olduğunu söyleyerek yanıtladı. Katılımcılar arasında; paylaşımı izleyen Mutlu Keçi’ nin çocuklarından biri de aklına takılan şu soruyu yöneltti: “Niçin bu okulda hem 3 yaşında hem de 12 yaşında çocuk var?” Grup üyeleri, çeşitlilik olacağı için bu şekilde tasarladıklarını anlattılar.

IMG_0374
3.Grup
Bu grubun tasarımı Mardin’de “Mozaik” Okulu. Milli Eğitim’ e bağlı değil; bütçesinin yerel yönetimler tarafından karşılandığı bir okul. Bu sayede okul eğitmenleri bütçeyle hiç uğraşmıyor. Okul, bir mahalle okulu ve mahalle meclisleriyle birlikte çalışıyor. Yerel malzeme kullanımına dikkat edilmiş. Yapı, daire formunda. Bunun sebebi çocukların üzerinde olumlu bir etkisi olması. Grup üyeleri, aslında okul çiziminin de çocuklara sorarak hazırlandığını, olabilirliklerine göre birlikte çalıştıklarını eklediler. Bu okulda akademik eğitim de veriliyor. Asıl önem verileninse, kaybolan bilgilerin canlandırılması ve bu kadim bilgilerin aktarılması. Akademik planlar için kayıt alınsa da; bahçede yapılan bir etkinliğe, kaydı olmayan bir çocuk da dahil olabiliyor. Bu açıdan okulun karma bir yapısı var. Okulun olduğu bölgede madde kullanımı küçük yaşlara kadar inmiş olduğundan çocukların farklı etkinliklerle uğraşması amaç edilmiş. Ayrıca bir program üzerine çalışılmış ve buna göre çocukların haklarını ailelerine kendilerinin anlattığı bir süreç amaçlanmış. Bahçede faal olarak üretim var. Hayvancılık yapılıyor ve meyve-sebze yetiştiriliyor. Fen-doğa atölyesi, drama, halk dansları, müzik atölyesi, spor atölyesi, film atölyesi gibi başlıklara ayrılmışken derslikler de çok amaçlı kullanıyor. Zaman zaman atölyelerle iç içe çalışmalar yürütülüyor. Grup, kurduğu okulun amacını şöyle açıkladı: “Çocuğun, parçası olduğu doğa ile ilişkisinin koparılmadığı; mutlu, üretken ve özgür bir yaşam sunmak istedik. Çocuk dili ve farklı kültürleri , aynı çatı altında birleştirebilen, sürdürebilir bir eğitim amaçlayan, uygulayan bir okul.”
IMG_0462
4.Grup
Bu grububun okulu, oldukça geçişken bir yapıya sahip. Konya’da kurulması amaçlanmış. Haftalık meclis toplantıları var. Sürdürülebilir tarımın uygulandığı, permakültür uygulamalarının yapıldığı bir okul. Hayvancılık yapılıyor. Alanları geniş olduğu için yapıları çevreye yaymışlar. Isınma için güneş panelleri yerleştirilmiş. Tüm binalar dairelerden oluşmakta. Koridor ve kapıların olması beklenen binada, kapı bulunmuyor. Suyla çalışan kombiler kullanılıyor ve dışarıya salınım olmadığı için çevreyi de koruyorlar. Daire formundaki binaların içerisinde yer alan sınıfların etrafında resim, spor, müzik atölyeleri, rehberlik birimi, yemekhane, kütüphane, laboratuvar bulunmakta. Çok amaçlı sahne sayesinde toplantılar burada yapılıyor. Ayrıca bu okulda bir de tohum toplama merkezi yer alıyor. Burada çevreden toplanan tohumlar biriktiriliyor. Okulun soğutma ve ısıtma sorunu, Konya’nın coğrafi koşullarından yararlanarak yer altından geçirilen büyük borularla çözülüyor. Üretilen fazla enerji ise ilgili yerlere satılıp ve elde edilecek gelirle okula kazanç sağlanıyor.

IMG_03945.Grup
Mimarisi dairelerden oluşan bu okul, binası ve renkli tasarımıyla göze çarptı. Grup üyeleri; 15’er kişilik sınıfların bulunduğu, 120 çocuk kapasitesi bir ortaokul tasarlamış. Ormanlık bir araziye kurulan okul binalarının arasındaki ağaçlar da korunmuş. Amaç; ihtiyaçlarını karşılayabilen, kendine yetebilen bir okul yaratmak olmuş. Besinlerini üretirken, atıklarını da geri dönüştürüyorlar. Kompost yapıyorlar. Su biriktirme alanları, yenilenebilir enerji olanakları ile okulun ekolojik yapısı dikkat çekiyor. Okulun bağlantı yollarının üzeri borularla kapanmış. Çocuklar meclisten sınıfa giderken bostanlardan geçiyor. Engelli öğrenciler için uygun parkurlar tasarlanmış. Okulda öğrenciler ve öğretmenler için dinlenme alanları yer almakta. Grup üyeleri, gün içinde herkesin kendisine vakit ayırmasının, sosyalleşmesinin çok önemli olduğunu söyledi. Hatta amaçlarının daha sonra çocuklarla bir lise kurmak olduğunu eklediler. Katılımcılardan gelen sorular ise; bu kadar büyük bir okulun sürdürülebilirliğinin nasıl sağlanacağı, zor olabileceği ya da büyüme kaygısı üzerine oldu.

Grup sunumlarının sonunda, üretilen okul yapılarının aslında gerçek ihtiyaçlara ne kadar çok hitap ettiğini ve şekilden içeriğe kadar oldukça benzer olduğunu görüldü. Ayrıca bir önceki BÖM’de yapılan sunumların gerçekçilikten uzak olduğu fark edildi.

Sunumların ardından; geçtiğimiz dönemin BÖM mezunları, ÇOÇA ekibiyle yapılan eğitimin IMG_0152hayatlarına olan etkilerini paylaştı. Güneydoğu Anadolu Bölgesi’ nde sınıf öğretmenliği yapan Gülesra, “Anadilinde eğitim” in önemini vurgulayarak, geçtiğimiz BÖM eğitiminde bu ihtiyacın, bir modül olarak gelişme sürecini paylaştı. Özel bir eğitim uygulama okulunda eğitimci olan Kevser, meslektaşlarına yönelik yaptığı bir uygulamadan bahsetti. “Sosyal uyum becerileri” konulu eğitimde, “İleri doğru bir adım at!” oyununu oynatmış ve katılan öğretmenlerın, eğitim öncesi ile sonrasındaki düşüncelerinde büyük değişimler gözlemlemiş. Okul öncesi öğretmeni olan Elif, eğitimin kendi ev hayatına nasıl yansıdığını anlattı. İki oğluyla birlikte aldığı kararları, çocuk hakları konusunda onları nasıl bilgilendirdiğini ve bunların, çocuklarının hayatlarında ne şekilde etkili olduklarını paylaştı. BBOM okullarından, Ankara’ daki Meraklı Kedi’ de öğretmen olan Özge, okuldaki sürecin ev yaşantılarına nasıl bir yansıması olduğundan bahsetti. Ebeveynlere gönderdikleri raporlara yanıt olarak alınan geri dönüşleri paylaştı. Son olarak; ev sahibimiz olan Mutlu Keçi’nin başından beri çalışan öğretmeni Özenç, ilk günlerinden bugüne kadarki sürece değindi. Çocuk meclisi, ÇAÇÖ (Çatışma-Çözüm) ve tecrübelerini iletti.
Günün sonunda, Çocuk Hakları modülünün değerlendirmesi yapıldı.


Üçüncü Günün ve “Çocuk Hakları Modülü”nün Sonu


BBOMÖK’16 Öğretmen Destek Programı Güncesi/1.Gün: Çocuk Hakları Modülü
BBOMÖK’16 Öğretmen Destek Programı Güncesi/2.Gün: Çocuk Hakları Modülü
BBOMÖK’16 Öğretmen Destek Programı Güncesi/4.Gün: Pozitif Disiplin Modülü
BBOMÖK’16 Öğretmen Destek Programı Güncesi/5.Gün: Pozitif Disiplin Modülü

Teşekkürler!..

 

Bu Program TAV Passport Üyeleri tarafından desteklenmektedir.