Biz; ebeveynlerden öğretmenlere, çocuklardan aktivistlere, eğitim bilimcilerden çeşitli uzmanlara kadar, Türkiye’deki eğitim meselesiyle derdi olan, konuşup kararmaktan usanmış, “bi’şey yapmalı” diyen geniş bir topluluğuz.

Bu yüzden biz; eğitim-öğretim süreçlerinin asıl öznesi olan çocukların sözünün dinlendiği ve duyulduğu, onları karar alma mekanizmalarına dahil eden bir okul hayal diyoruz. Bu yüzden biz; her çocuğun biricik olduğu, farklı hızda ve farklı şekillerde “öğrendiği” gerçeğinden hareketle hepsine özel yaklaşan ve içlerindeki doğuştan gelen yaratıcılığı besleyen bir okul hayal ediyoruz. Bu yüzden biz; salt piyasa ve kar amacıyla işletilmeyen, metalaşmamış, sosyal adalet duygusuna halel getirmeyecek kolektif  sermayeyle kurulan ve işletilen bir okul hayal diyoruz. Bu yüzden biz; kuşun, taşın, suyun, toprağın, karıncanın yani bilcümle varlığın insan kadar değerli addedildiği bir okul hayal ediyoruz.

Ve bu yüzden biz; Başka Bir Okul Mümkün diyoruz! Ankara’dan Van’a, İstanbul’dan Kaş’a, Bodrum’dan Çanakkale’ye, İzmir’den Eskişehir’e Türkiye’nin onlarca bölgesinden yüzlerce üyesi, gönüllüsü ve takipçisi olan büyük bir aileyiz biz. Çoğumuz birbirimizi hiç görmedik bile; ayrı ayrı yerlerde aynı hayal için didiniyoruz. Ve bütün bunlar tamamen gönüllü emekle yapıyoruz.

Derneğimizin merkezi İstanbul’da ama profesyonel çalışanımız olmadığı için genelde ofiste kimse bulunmaz. Zaten BBOM Derneğinin şu anki faaliyetlerinin çoğu da İstanbul dışında. Bu noktada çok sık sorulan bir soruya da cevap verelim: “BBOM Derneğinin kendisi okul açmıyor, yerellerinde okul açmak isteyen ebeveyn ve gönüllülere destek oluyor; bu amaçla BBOM eğitim modelini geliştiriyor, aktarıyor, öğretmen eğitimi düzenliyor ve savunu faaliyetleri yapıyor. Yani özetle okulları açmak ve işletmek yerellerin işi; modeli geliştirmek ve yaymak da Derneğin işi. Derneğin Yürütme Kurulu bir ya da iki ayda bir farklı bir ilde toplanıyor ve genel dernek politikasına dair kararlar alınıyor. Bu toplantılara okul kuran ya da kurmaya çalışan “BBOM Kooperatifleri” ya da “BBOM Girişimleri” temsilcileri de davet ediliyor. İhtiyaç duyduğumuzda uzmanların da katılıyla farklı konulara yönelik çalıştaylar yapılıyor. 2015 başında alınan YK kararı gereğince toplantı özet tutanakları sitemizde yayınlanıyor.

“İyi de isminiz, cisminiz yok mu sizin?” diye soranlar için de 2016 Şubat ayı itibariyle bir araya gelen YK’ üyelerinin ve BBOM’un tam zamanlı pek gönüllü çalışanının kimler olduğunu, dilimiz döndüğünce, aşağıda aktarmaya çalıştık.  Buraya kadar okuduğunuza göre de, artık siz/biz ayrımına bir son verip “gelin Başka Okullar yolunda “birlik” olalım” diyoruz!

demet-atagun

Demet Atagün
demet@baskabirokulmumkun.net

1988 yılının eylül ayında yeşilin her renginin hâkim olduğu Hemşin köyü olan Oce’de doğdum. İlk ve ortaöğrenimimi Rize’de tamamladıktan sonra MSGÜ Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü kazandım. Eğitimim boyunca çalışkan bir öğrenci olmak yerine faaliyetten faaliyete koşan bir öğrenci olmayı tercih ettim. Üniversitede TOG ile tanışarak ve bir çok sosyal sorumluluk projesinde yer alarak “eleştirmek için değil değiştirmek için” sloganını içselleştirdim. Şimdi ise öğrencilerini her yönden destekleyen ve geliştiren çok yönlü bir rehber olmaya çalışıyorum. Bu amaçlarım doğrultusunda Başka Bir Okul Mümkün diyorum.

burak-ulman

Burak Ülman
burak@baskabirokulmumkun.net

1969 Ankara doğumluyum. Sırasıyla Çankaya İlkokulu, İstanbul Saint Joseph Fransız Erkek lisesi, Boğaziçi Üniversitesi İktisat bölümü, Marmara Üniversitesi Siyaset Bilimi yüksek lisans programı ve Sussex Üniversitesi Uluslararası İlişkiler doktora programını tamamlayarak 30 yıl boyunca eğitim sisteminin her aşamasından geçerek hâkim sorunların neredeyse hepsine maruz kaldım. Yetmiyormuş gibi Marmara ve Yıldız Teknik Üniversitelerinde akademisyen rolünü oynuyorum. Bu düzenin eğitim anlayışıyla derdim var! Bazı şeyler ciddi anlamda sorunlu! Çocuklarımıza zarar veriyoruz; onları tek tipleştiriyoruz, yaratıcılıklarını öldürüyoruz, toplumun her türlü dogması ile beyinlerini yıkayıp ileride yaşayan ölüler olmaya hazırlıyoruz. Bunların değişmesi gerekiyor. O yüzden Başka Bir Okul Mümkün diyorum.

profil alpLevent Kahraman
levent@baskabirokulmumkun.net

1979 yılında Trakya’nın tam göbeciğinde yer alan Lüleburgaz’da dünyaya merhaba demişim. Daha ilkokulda “planlanan geleceğim” için yarış atı olarak özel derslere/dershanelere başlamış ve ilk büyük yarış olan anadolu lisesi sınavlarını “sistemin” istediği gibi kazanmış ama “öğrenme” isteğimi kaybetmiştim.(bu yarıştan kim galip çıktı acaba) Lüleburgaz Anadolu Lisesindeki eğitim hayatım boyunca sütçü beygiri olmanın beni daha “mutlu” ettiğini keşfettim ancak bu keyif büyük yarış ÖSS-ÖYS kapıyı çalana kadar sürdü… Son bir atakla 1998 yılında Trakya Üniversitesi Kamu Yönetimine burun farkıyla girdik. Aynı bilinçsizlik ve istersizlik üniversite hayatımda da devam etti. Üniversite hayatımın en büyük kazanımı eşim oldu…
Daha sonra 2003 yılında başladığım iş hayatımda değişen birşey olmadı, Satış-Pazarlama alanında hala istemediğim işlerde mutlu olmadığım pozisyonlarda çalışmaya devam ediyorum…
Başka Bir Okul Mümkün Derneği ile tanışmak benim için olmasada oğlum için bir umut ışığı oldu. Başka okullar mümkün olursa, başka hayatlarında mümkün olacağına olan inancım beni elimi taşın altına koymaya yöneltti. Bu heyecan ve umut ile 2013 yılından beri BBOM Derneği ve BBOM İzmir Kooperatifinde aktif olarak gönüllü çalışmalar yapmaktayım.

IMG-20160812-WA0000Hakan Burçoğlu
hakan@baskabirokulmumkun.net

74 izmir doğumluyum, psikoloji okudum sosyal antropolojide yüksek lisans yaptım. Oğlum okul çağına gelince Mutlu Keçi ile tanıştım. Sonra BBOM’un (BOM okunur)  içine düştüm, çıkamıyorum. Çıkmak da istemiyorum zaten. Burada hayal var, umut var, çaba var; birbirinden çok farklı olan ama birlikte bu işi oldurmaya çalışan insanlar var. Okullarında harika çocuklar ve öğretmenlerin olduğu bu topluluğun parçası olmak ve eğitim alanını koordine etmek oldukça heyecanlı ve sürprizle dolu bir uğraş.  BBOM’u çok önemsiyorum, büyüsün istiyorum; çünkü kaybedilen çocukluğun telafisi yok.

IMG-20160811-WA0001Alper Süzer
alper@baskabirokulmumkun.net

1982 İstanbul doğumluyum. İTÜ’de Uçak Mühendisliği okudum. Baktım dernek sosyal bilimci ile dolu, buraya analitik bir kafa lazım dedim ve yönetim kuruluna girdim 🙂 Dernekte başka bir okulun mümkün olduğu hayaline inanan harika bir ekiple bu işi yürütmeye gönüllü olduk.

Ailecek BBOM ile tanışmamız BBOM Ankara Eğitim Kooperatifi sayesindedir. Ankara’da okul açma sürecinde ve sonrasında katılımcı, barışçıl bir topluluğun mümkün olabileceğini gördük. Oğlumuz bu topluluk sayesinde bir BBOM okulunda, Meraklı Kedi’de mutlu, özverili öğretmenleri, çalışanları ve meraklı arkadaşları ile birlikte çocukluğunu yaşıyor. İhtiyaçlarının ve bunları karşılamak için atacağı adımlarda kendinin de söz hakkı olduğunun farkında. Geçenlerde bana “kuralları büyükler tarafından konulmuş bir okulda yaşayan çocuklar için hayat ne kötü değil mi baba?”  dedi. BBOM büyüyor, yayılıyor ve umudu da peşinde gittiği yerlere taşıyor. Vereceğiniz desteklerle bu umudun yayılmasına katkıda bulunabilir,  siz de başka okulları mümkün kılabilirsiniz. Biz kimiz diye anlatıyordum bir anda tanıtım yazısına döndü galiba. Neyse, özetle: Başka Bir Okul Mümkün!!

enre usta fotoğrafEmre Usta
emre@baskabirokulmumkun.net

Geçmişi geride bıraktım…

Bugün, hayatımın geri kalanının ilk günü. İçinde yaşadığımız anı paylaşabiliyorken, ben de tam olarak bunu yapıp, anda olmak istiyorum.

Geçmişe bakmıyorum, anı yaşamama engel oluyor.

Gelecek hakkında kaygılanmak ise bana göre değil zira geleceğin ne getireceği bilinmez.

Yaşamımın geçip giden bir anında BBOM Derneği ile tanıştım. Tam anlamıyla yaşamakta buldum kendimi.

İşte böyle bir şey benim hayatım.

Bu satırları yazarken dinlemekte olduğum şarkıyı sizlerle paylaşmak istiyorum.

https://www.youtube.com/watch?v=yRhq-yO1KN8

“Benim bir hayalperest olduğumu söyleyebilirsin,

Ama tek ben değilim.

Umarım bir gün sen de bize katılırsın,

Ve dünya tek vücut olarak yaşar.”

Sevgiler.

profil fotoKevser Bora
kevser@baskabirokulmumkun.net

Ne olacağına bir türlü karar veremeyen, “ben büyüyünce” diye başlayan cümlelerin sonunu her seferinde farklı bitiren biri oldum hep. Üniversite sınavına girdiğim yıllarda tek bir meslek seçmek hem de koskoca bir ömrü bu merkezde yaşamak beni çok korkutuyordu. Ancak bu düşünce yaşadığımız toplumda yeterince anlaşılmıyor. Hele de kadınsanız! Mesleki roller çoktan biçilmiş oluyor. Benim de öğretmenlik serüvenim bu kararsız duygular eşliğinde 1998’de Çanakkale’de sınıf öğretmenliği sıralarında başladı. Geçen dört yıl, ilgimin ve iletişime geçtiğim alanların öğretmenlik olmadığını çok net gösterdi bana. O yıllarda ben yazı yazmak ve görselle kendimi ifade etmek istiyordum. Takipçisi olduğum haberlerin hikayesini yazma heyecanıyla, koşturarak geçti beş yıl. Muhabir-­editör olmuştum ama hala iletişime geçmek istediğim yerde hissedemiyordum kendimi. Bu farkına varış maddi zorunluluklarla birleşince çocuk kitapları pazarlama alanına yöneldim bu sefer de. Masal kavramını bir yaşam tarzı olarak sevdiğimi ve benimsediğimi yine bu zamanlarda fark ettim. Çocukla temasa geçmem için vesile olan kitapçılık serüveni, ömrüme üç yeni yıl daha eklemiş oldu. Artık eğitimini aldığım öğretmenlik üzerine daha fazla kafa yormaya başlamıştım. Peki nasıl bir öğretmenlik istiyordum? Cevabını ararken olmak istediğim yerde buldum kendimi: Özel eğitim. Farklı gelişen beyinler, bedenler ve duygularla yaptığım bu yolculuk iletişime dair ezberlerimin bozulmasının miladıdır diyebilirim. Ancak uygulamada gördüğüm tutarsızlıklar, davranış modellerinin katılığı, bir eğitimci olarak alanda kendini yalnız hissetmenin getirdiği düşünceler beni çok huzursuz ediyordu. İşte böylesi sorgulamalarla “Acaba bıraksam mı öğretmenliği” dediğim bir zaman diliminde karşılaştım Başka Bir Öğretmen projesiyle. Özel eğitimle geçen altı yıl bana çok şey öğretmişti. Ancak BÖM Projesinin benim için en büyük getirisi, içimde büyüttüğüm ve sürekli konuşan kurdu/tırtılı dışarıya bir kelebek olarak çıkarmasıydı… Çocuk algımdan iletişime dair bir çok alanda yeni keşiflere davet etmesi. Yaklaşık kırk gün süren bu yolculukta öyle güzel insanlarla karşılaştım ki. Değişimi kendine, mekana, çocuğa yansıtma çabasında olan. Sonra projeler başka başka projeleri takip etti. Bazen katılımcısı bazen çağrıcısı olduğum nice eğitimler. Daha sonra da en olunmaz dediğim Öğretmen Köyü hayalimiz. Gözümün önünde capcanlı akan bir varoluş. “Bir zamanlar burası boş bir zeytinlikti” diye başlayan cümlelerle anlatabileceğim ve kendimi en huzurlu hissettiğim nice güzellikleri barındıran. BBOM ve BÖM sayesinde artık biliyorum ki; çocukların kendisinin merkezinde olduğu bir okul, başka bir eğitim hatta bir köy bile mümkün. Yeter ki biz büyükler kendi sınırlarımızın farkında olalım…

IMG_20160105_173936Emine Özkan
emine@baskabirokulmumkun.net

Ruhum, yollarda bir zamandır. Başka bir dünyanın hayali ile oradan oraya uçuşuyor kalbim, zihnim, bedenim. Yeni durağım başka bir dünyanın hayalini bambaşka bir eğitimle var etmek için yola çıkan BBOM Derneği.

Heyecanlıyım. Üretmenin, birlikte var etmenin kokusunu zerrelerime kadar hissettiğim bu güzel ortam ile hemhal olmak, anılar biriktirmek, beraberce şükran duyup sıkıca sarıldığımız günlerin umudu ile yaşama tutunabilmek için uçuşuyorum bu kez, tıpkı bir karahindiba gibi.

Baharda dağılıp yemyeşil çimlerde sapsarı çiçeklenmenin tam zamanı çünkü 🙂

1383497_10152051662125676_1505395204_n

Gözde Durmuş
gozde@baskabirokulmumkun.net

Dershaneye başladığımda 10 yaşındaydım. Tam sekiz yılım sınavlara hazırlanarak geçtikten sonra Kimya Mühendisliği bölümüne girdim ve 2007 yılında “Ben bu mesleği yapmayacağım” diyerek (ne kadar tanıdık değil mi?) mezun oldum. Lisans eğitimi sırasında tanıştığım BUSOS’ta (Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Hizmet Kulübü) sivil toplum alanına bulaştım ve çocuklarla yapılan farklı projelerde gönüllülük yaptım. İşte bu bulaşma mezuniyetimden sonra ne yapmak istediğime karar vermeme neden oldu. 2007 yılından itibaren İstanbul Bilgi Üniversitesi Çocuk Çalışmaları Birimi’nde çalışıyorum. Aynı Üniversitede Kültürel İncelemeler Yüksek Lisans Programı’nda tez çalışmama devam ediyorum. Çocuk hakları, çocuk katılımı, çocuklar arasında toplumsal cinsiyet eşitliği ve çocuk hakları eğitimi alanında araştırmaya ve çalışmaya çalışıyorum. Öğretmen köyünün eğitim çalışmalarına ilk önce eğitmen, ardından öğretmen köyü topluluğu üyesi olarak destek vermeye çalışıyorum. Kısacası; “Başka Bir Okulun ve Öğretmenlerin Mümkün olduğuna” inandığım için buradayım.

 Gülümhan Şengül
gulumhan@baskabirokulmumkun.net

1976 yılında İstanbul’da doğdum, büyüdüm. 2007 yılında Bodrum’a taşındım. BBOM’la tanışmam 2012’de olmasına rağmen gerçekten içine girmem ve bir parçası olmam çocuğumun 2014 yılında Mutlu Keçi’ye başlamasıyla gerçekleşti. Başlarda benim için yavaş gelişen bir süreç oldu ama okuldaki çocukları gördükçe, nasıl ilerlediklerini fark ettikçe, düşünce ve davranışlarındaki farkındalık insana bu çocuklar için daha fazla ne yapabilirim diye düşündürtüyor. Çocuklarımız ve geleceğimiz için “Başka Bir Okul Mümkün” diyorum.

Ayşe Musal Çıpa
ayse@baskabirokulmumkun.net

Ben kimim sorusuna verdiğim yanıtlar bir çok değişkene bağlı olarak değişiyor ama kendimi tek bir sabitte tanımlasam “iyimser”derdim. Ben her durumda yaşama güveniyorum. “Kötü, berbat, üzücü” deneyimler yaşadığımda eğer hayattaysam, eğer bu başıma geldiyse ve hayatta kalabildiysem, gücüm arttı demektir diyorum. Bahsettiğim iyimserlik böyle birşey. Ayrıca merak duygusunu yitirmemiş bir iyimserim.

Hemen her ilgi duyduğum konuda her gün yeni bir şey öğreniyorum. Merak duygum, başıma gelmiş olan eğitim sistemine rağmen hala sapasağlam. Çocuğumun ve sizin çocuğunuzun da bu duygunun peşinden gitmesini diliyorum.

Kimin lafıydı hatırlamıyorum ama  “çocuklarımıza iyi bir dünya bırakmak yerine dünyaya iyi çocuklar bırakırsak sorunlar kendiliğinden çözülür”. İşte buna inanıyorum.

pIMG_0317

Bediz Büyükyıldırım Gürel 
bediz@baskabirokulmumkun.net

İzmir’de doğdum büyüdüm. Önce öğrenci, sonra öğretmen en sonunda her ikisi de olarak ömrümün büyük bölümünü okullarda geçirdim. En son okulumdan iki sene önce mezun oldum. Öğrenciyken ilkokul hariç fırsat eşitsizliğinin şanslı azınlığına dahil oldum hep. Ortaokul ve lisede beden eğitimi derslerinde mis kokusuyla çarpıldığım korulukta koştum; üniversite partisinde hocalarımla dans ettim. Okulları genç insanların kendisini gerçekleştirebildiği mutlu, dinamik ve üretken ortamlar sandım öğretmen olana dek.
Öğretmen olduktan sonra da aynı enerjiyi taşıdım uzun bir süre. Baskı ve hiyerarşiye rağmen öğrencilerimle birlikte açtığımız gediklerden akıp mutlu öğrenmeler deneyimledik birlikte. Emeğin, coşkunun, öğrenme sevincinin kıymet görmediği ortamlarda aynılaştırma duvarlarına tosladım bol bol. Yılmadığımı sandım devam ettim kuyruğumda sürüklediğim tatsız deneyimlerin beni ne kadar aşağı çektiğini fark edemeden. Mutsuzluğun bulaşıcı olduğunu boğazıma kadar battığım kum yığınında debelenirken anlayabildim ancak. BBOM’u tam da bu dönemde tanıdım. BBOM’un eğitim sistemine vermek istediği soluktan ben de pay almak ve bu değerli çabaya katkıda bulunmak istedim. Tanışmak için iki yıl daha beklemem gerekiyormuş.
On iki yıllık öğretmenlik ve yöneticilik deneyiminin ardından artık pes ettiğimi itiraf ettiğim bir anda kendimi BÖM’de buldum. Öğrendim, deneyimledim, paylaştım ve kendime geldim. BÖM’le temelleri atılan BBOM Öğretmen Köyü’nün parçası oldum. Sonra Mutlu Keçi’nin müdürü. En sonunda BBOM Derneği Yönetim Kurulu’nda buldum kendimi. Başka okullar çok uzun ve netameli bambaşka bir yolculuğun sonunda olacak belki. Çocuklar zaten başka!

 İnanç Mısırlıoğlu
inanc@baskabirokulmumkun.net

Banu Binbaşaran Tüysüzoğlu
bbinbasaran@gmail.com

 10941908_10205020552526906_5685960870087369472_nPelin İpek Boyacı
pelin@baskabirokulmumkun.net

Yıldız Teknik Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü mezunuyum. Lisans öğrenimim boyunca edindiğim iyi veya kötü her deneyim beni hayallerimin peşinden koşmam için cesaretlendirdi. Öğrenim hayatımın her aşamasında beni ordan oraya sürükleyen rekabetin ve benden beklenenlerin benim hayatımda hiçbir karşılığı olmadığını fark ettiğimde okul bitmişti ve şimdi ne yapmam gerektiği sorusuyla başbaşa kalmıştım. Ne yapacağımdan ziyade ne yapmayacağımdan tam olarak emindim. Hiyerarşik, ayrımcı, rekabetçi bir dünyadan tamamen kaçamayacağımı bilsem de elimden geleni yapmaya karar verdim. BBOM ile yollarımız kesiştiğinde ise hayata değer katma ve kendimi gerçekleştirebilme imkanı buldum. Bu yolculukta yalnız olmadığımı bilmek ise çok değerli. Şimdilerde Bilgi Üniversitesi Sosyal Projeler ve Sivil Toplum Çalışmaları bölümünde yüksek lisans yapıyorum.