Şefkatli Eğitmen Olmak İçin-31.Hafta

Her anlamda yoğun beş günlük bir Şiddetsiz İletişim eğitiminin ardından ön yazı yazmak için oturmak çok zorlayıcı. İçimdeki canlılıkla ciltler yazabilirmişim gibi geliyor bana bu sabah. En çok canlı olan da bu canlılığa, hayatın ta kendisine duyduğum sonsuz şükran. O kadar ki yaşama sevincimi daim kılacak becerilere dair ipuçlarını yıllar önce kazanmamış olmamın hayıflanması bile keyfimi kaçırmıyor. Sevincimi ve hüznümü birlikte kucaklayabiliyorum. Bu becerilerde her geçen gün ustalaşmak ve başkalarının yaşamlarına katkı sunmak için yanıp tutuşuyorum. En çok da öğretmenlere. Öğretmenler insan yaşamının ilk yıllarına tanıklık ve eşlik ediyorlar. Onlar kendileriyle bağlantıda olma becerisine sahip olurlarsa birlikte çalıştıkları çocuklara da bu beceriyi kazandırabilirler.

Bağlantı, yüzyıllardır bize öğretildiğinin aksine zihinsel bir sürecin çalıştırıldığı “anlama” deneyimi ile olmuyor. Ötekini anlama birlikte yaşadığımız deneyimin hikayesini her karşılaşmada bir polisiye roman detayında yazıp dayatma tutkusuyla olmuyor. Oradaki tutku inatçı, didişmeci, şefkatsiz. Şefkat arıyor ama tutkuyla ördüğü detaylarda boğulup her geçen an kendisine yabancılaşıyor. Kendisine yabancılaşan birinin başkasıyla bağlantı kurmasını hayal bile etmek mümkün değil. Bağlantı ise ancak kendi duygu ve ihtiyaçlarımızın farkına varıp onları belirleme becerisini kazandığımızda gerçekleşiyor. Bu beceriyi nasıl kazanabileceğimizin ipuçlarını Şiddetsiz İletişim bize cömertçe sunuyor. Kendi yolculuğumuza bir an önce çıkıp, çocuklarımızı da yolun hazır olduğumuz bir yerinde karavanımıza alabiliriz. Bugüne dek izlediğiniz en heyecanlı yol filminden bile daha heyecanlı ve sürprizlerle dolu bir yol olacak bu ve hiç bitmese de hep birlikte her an biraz daha barışa yaklaşacağız.

31. Hafta

Öğrencilerinize üç basit beceriyi öğreterek sınıf içi çatışmaların %99unu sona erdirme gücüne sahip olur ve onlara yaşamları boyu hizmet edecek becerileri kazandırmış olursunuz.

Onlara;

  1. Duyguların farkına varma becerisini (kendilerinin ve başkalarını ),
  2. İhtiyaçların farkına varma becerisini (kendilerinin ve başkalarının) ve
  3. Herkesin en çok ihtiyacını karşılayacak şekilde strateji geliştirme becerisini

öğretebiliriz.

Bugünden başlayarak bu becerileri geliştirmek için neler yapabilirsiniz?

Önyazı ve Çeviri :Bediz Gürel

Kaynak:http://www.nonviolentcommunication.com/publisher/publisher.htm