Travmatik Olaylardan Her Çocuk Farklı Etkileniyor

‘Pozitif Disiplin’ modülünde herhalde en çok etkilendiğim ve aklımda kalan, Pınar Hoca’nın verdiği örneklerden biridir:

Konu savaş gibi travmatik olaylara gelmişti. Pınar Hoca her çocuğun farklı bir biçimde etkilendiğini belirtti. Travmatik olarak nitelendirdiğimiz bir durum bazı çocuklarda hiç bir iz bırakmayabiliyordu.

Bir savaş sahnesi canlandırdık: Bir anne çocuğu ile eve ulaşmaya çalışırken etrafa bombalar düşüyor ya da insanlar panik halde bomba alarmından dolayı evlerine kaçmaya çalışıyorlar. Anne çocuğu elinden tutarak koşuyor. Bu büyük karmaşa içerisinde çocuk yere, insanların bacaklarına yakın, önü kapalı ve öylece karmaşanın tam içinde yer alıyor. Bu şekilde çocuğun güven ihtiyacının çok iyi karşılanmadığını ve travmatik etkileneceğini hayal edebiliriz.

pozitifFakat anne çocuğunu elinden tutmak yerine kucağına alsa, çocuğun oradan travmasız çıkma ihtimali çok artabilir! Çocuk kucakta olunca vücut temasından, annesiyle aynı göz seviyesinde olmasından ve artı olarak sakinleştirici sözlerinden dolayı çok daha güvende hissedecektir ve etrafındaki olaylardan belki de hiç etkilenmeyecektir.

Bu kadar “küçük” fark yaratabilen bir davranışın, bize gücü ve etkisi muazzam ve kaçınılmaz gelen savaş gibi yıkıcı bir durumda bile daha etkili olabilmesi, bana müthiş ilham veriyor! Sanırım çoğu zaman çözümler aslında çok basit ve kolay, yeter ki birbirimizi görelim, ihtiyaçlarımızı anlamak isteyelim.

Serpil Erden